Polecamy strony

«Gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich» (Mt 18, 20).

Słowo życia na styczeń 2006

«Gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich » "Emmanuel", "Bóg z nami!". Jest to ta wielka, nadzwyczajna wiadomość, otwierająca Ewangelię według św. Mateusza(1). W Jezusie, Emmanuelu, Bóg zstąpił między nas. Ewangelię zamyka potem jeszcze większa, zdumiewająca obietnica: "Ja jestem z wami (...) aż do skończenia świata"(2). Obecność Boga pośród nas nie ogranicza się do jakiegoś okresu historycznego, do fizycznego trwania Jezusa na ziemi. On pozostaje z nami na zawsze. Jak pozostaje? Gdzie możemy Go spotkać? Odpowiedź znajduje się właśnie w samym środku Ewangelii św. Mateusza, tam, gdzie Jezus nakreśla linie życia dla swojej wspólnoty, dla Kościoła. Mówił o nim wiele razy: o zbudowanym na skale Piotrowej, zgromadzonym przez Jego Słowo, zjednoczonym wokół Eucharystii... Ale tutaj odsłania najgłębszą jego tożsamość: Kościół to On sam obecny pośród tych, którzy są zjednoczeni w Jego imieniu. Możemy mieć Go zawsze pośród nas, możemy doświadczać żywego Kościoła, możemy żyć rzeczywistością konstytuującą Kościół. «Gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich.» Jeśli to On, Pan Zmartwychwstały jest Tym, który gromadzi i jednoczy wierzących wokół siebie i między sobą, i czyni z nich wszystkich swoje ciało, to każdy podział w naszych rodzinach i w naszych wspólnotach zniekształca oblicze Kościoła. Chrystus nie jest podzielony. Chrystus podzielony na fragmenty jest nierozpoznawalny, zniekształcony. Odnosi się to również do stosunków między różnymi Kościołami i wspólnotami kościelnymi. Droga ekumeniczna uświadomiła nam, że "więcej jest tego, co nas jednoczy, niż tego, co nas dzieli". A chociaż istnieją wciąż pewne aspekty doktryny i życia chrześcijańskiego, gdzie nie ma jeszcze jedności w wierze, to już teraz "podstawą tego, co nas jednoczy jest obecność Chrystusa Zmartwychwstałego"(3). Zbieranie się w imię Jezusa, by wspólnie modlić się, by poznawać się i dzielić się bogactwem wiary chrześcijańskiej, by prosić nawzajem o przebaczenie jest punktem wyjścia do przezwyciężenia wielu podziałów. Może się wydawać, że to drobne inicjatywy, ale "nic nie jest bez znaczenia, co uczynione jest z miłości". Jezus między nami, "źródło naszej jedności", wskaże nam drogę, byśmy się stali narzędziami jedności, której pragnie Bóg"(4). Tak pisze Komisja "Wiara i Ustrój" Ekumenicznej Rady Kościołów i Papieska Rada dla Jedności Chrześcijan w propozycji tego "słowa życia", do którego materiał został przygotowany przez ekumeniczną grupę z Dublina. Już od 1968 roku jest tak, że w Tygodniu Modlitw o Jedność Chrześcijan wszyscy razem żyjemy tym samym "słowem życia". Jest to znak nadziei w podążaniu ku pełnej i widzialnej komunii między Kościołami.

 [1]  2  » 

Powrót

Wyszukiwanie

Spacer po kościele

Dzisiaj jest

czwartek,
14 grudnia 2017

(348. dzień roku)

Zegar

Liturgia słowa

Czytania:

  • Ewangelia:

Sonda

Z czego słyną Kołaczyce?

Z wód zdrojowych.

Ze sprzedaży wąsów.

Z drewnianego rowera.

Z tycznej cebuli.

Z Radia Internetowego

Z Telewizji Internetowej


Dźwięk



Licznik

Liczba wyświetleń:
10046444